Azart (2013)
INKT OP BESCHILDERD HOUT
Het Azart, dat – via het Franse ‘hasard’ – verwijst naar de arbitraire relatie tussen taal en werkelijkheid, is gebaseerd op het Latijnse alfabet. Elke letter wordt voorgesteld door een lijnteken met een specifieke kleur en naam, beide beginnend met de desbetreffende letter. Woorden worden gevormd door deze tekens met elkaar te verbinden tot kleurrijke, tweedimensionale clusters van betekenis waarin ze elkaar beïnvloeden en associaties uitlokken. Ondanks het strakke conceptuele kader zijn de mogelijkheden eindeloos als de taal zelf. In deze compositie zijn de letters ontdaan van hun kleur en niet tot woorden aaneengesloten. Ze zijn als losse tekens in straalvorm op de wanden, de vloer en het plafond aangebracht, waardoor de blik van de museumbezoeker in elke richting wordt meegezogen naar een ontbrekende kern of oorsprong. In hun concrete, maar toevallige ordening zijn de letters zelfstandige beeldende elementen die vorm en inhoud laten samenvallen. Tegelijk blijft de code vreemd en ligt het creatieve proces wijd open.