Ante Timmermans
(Ninove,
1976 )
In performances, installaties en vooral tekeningen reflecteert Ante Timmermans op zijn omgeving, stedelijke structuren en maatschappelijke systemen. Hij reageert op de ongebreidelde vrijheid van de hedendaagse mens – de ‘homo nonsens’ – die is uitgemond in absurditeit, banaliteit en verwarring. Timmermans woont en werkt afwisselend in Gent en Zürich, de stad waar in 1916 met de oprichting van het Cabaret Voltaire het dadaïsme ontstond met zijn verwerping van conventionele normen en waarden. Ondanks Timmermans’ kritische ingesteldheid is zijn werk poëtisch geladen en niet zonder hoop. Taal is een belangrijk element. De beelden van Timmermans ontstaan in het zog van een immer voortglijdende stroom van associaties. Die geven weliswaar een bepaalde denkrichting aan, maar bieden geen verlossende verklaring. Ook de kunstenaar ontsnapt niet aan de existentialistische verwarring die hij thematiseert. Hij gelooft niet dat de zoektocht naar betekenis ooit ten einde is en laat de kijker ronddwalen in de mindmap die zijn beelden aanreiken.
