Guillaume Bijl
(Antwerpen,
1946 )
In 1979 publiceert Guillaume Bijl een fictief pamflet waarin hij stelt dat kunst maatschappelijk irrelevant is geworden. De overheid dient daarom musea en galeries om te vormen tot functionele ruimtes. In het kader van dit ‘Kunstliquidatieproject’ maakt hij zijn eerste installatie: Autorijschool Z. Van een steriel leslokaal in een ‘gesloten’ galerie over een supermarkt tot een studio voor een tv-quiz: al ruim veertig jaar transformeert Bijl banale decors van de westerse consumptiemaatschappij tot museale installaties. In hun fictieve context ontmaskeren deze ‘spiegelbeelden’ niet zonder ironie het fakegehalte van de alledaagse werkelijkheid. Bijl maakt ook hedendaagse archeologische stillevens, composities met gevonden voorwerpen en installaties waarbij hij – in omgekeerde zin – de niet-realiteit in de realiteit binnenbrengt. Voorbeelden hiervan zijn de ingrepen die hij in de jaren tachtig op diverse kunstbeurzen deed, zoals de befaamde ‘lusterwinkel’ op Art Basel (1984), en een reeks werken onder de noemer Cultureel toerisme waarin hij de authenticiteit van culturele sites in vraag stelt.
