Nick Ervinck
(Roeselare,
1981 )
Het werk van Nick Ervinck drijft op een voortdurende wisselwerking tussen de virtuele en de fysieke wereld, tussen innovatie en traditie, technologie en ambachtelijke creatie. De legoblokjes en ‘god games’ uit zijn jeugd voedden Ervincks fascinatie voor het scheppend vermogen van de kunstenaar. Hij ontleent beelden, vormen en texturen aan de geschiedenis van kunst, architectuur en design, aan de natuur of aan het menselijk lichaam, om ze met 3D-software te analyseren, te manipuleren en te muteren. De nieuwe organische vormen die zo ontstaan, worden vervolgens met een 3D-printer of handmatig in moderne materialen uitgewerkt. Op die manier construeert Ervinck een divers oeuvre van sculpturen in polyester, 3D-objecten, animaties, tekeningen en architecturale ingrepen. Met zijn organische beeldtaal – die herinnert aan onder meer Henry Moore en Tony Cragg – en met eigentijdse middelen schrijft Ervinck een nieuw hoofdstuk in de geschiedenis van de klassieke beeldhouwkunst en herformuleert hij daarbij ook de relatie van de autonome sculptuur tot haar omgeving.
