Cel Crabeels
(Brecht,
1958 )
In video’s, installaties, foto’s en performances zoekt Cel Crabeels een leegte te evoceren, een ‘void’ zoals hij het zelf omschrijft. Op die manier creëert hij een potentiële, oningevulde betekenisruimte. Naast die fysieke ervaring van de omgeving getuigt het oeuvre van Crabeels van een fascinatie voor de impact van perifere gebeurtenissen op de perceptie en interpretatie van de toeschouwer. De kunstenaar confronteert zijn publiek met een essentie die nooit eenduidig te interpreteren valt, maar functioneert als een referentiekader waaraan persoonlijke invullingen kunnen worden gegeven.
